İbrahim GÜÇLÜ

Hüseyin YILDIRIM, uzun zamandır yaşamakta olduğu İsveç’te hayata veda etti. Öncelikle ailesine, dostlarına baş sağlığı diliyorum.

Ben Hüseyin Yıldırım’ı, 12 Eylül öncesi Elazığ’da avukatlık yaptığı zaman, 1976 yılından sonra tanıdım. Onu bir sosyalist ve Kürd yurtseveri olarak tanıdım. O zamanlar Apocu Hareket’e uzak duran, Apocu Hareketi sıkı eleştiren biriydi..

Hüseyin YILDIRIM, şüphesizce sıradan bir şahsiyet değildi. O sadece 12 Eylül 1980 Sömürgeci Faşist Askeri Darbesinden sonra, Diyarbakır’da Av. Şerafettin KAYA öncülüğünde kurulan büroda çalışan bir avukat da değildi.

O, Kürd ve Kürdistan Davasının bir savunucusuydu. Dersim Katliamının kin ve öfkesiyle 1974 Yılından sonra gelişen Kürdistan milli mücadelesine katıldı. Kürdistan Örgütü olan Kawa’nın da aktif bir üyesiydi.

O, 12 Eylül 1980 Askeri Darbe döneminde Diyarbakır’da askeri mahkemelerde direnen, mahkemeye boyun eğmeyen, bir milli mücadele neferi gibi davranan bir avukat olduğu tanıklıklarla sabit.

Askeri Mahkemelerdeki bu konumu ve tutumu, Onun tutuklanmasına yol açtı.

Yargılandı.

Bir dönem sonra serbest bırakıldı.

Cezaevinden serbest bırakıldıktan sonra, Türkiye dışına çıktı.

Devletin bir aparatı olan ve Kürd Milli Hareketine ve Kürdistan Örgütlerine Vekâlet Savaşı yürüten PKK’de çalışmaya başlaması ve bir dönem sonra da Avrupa’da birinci derecede sorumlu olması, onun siyasi hayatında hem bir kırılmayı ve hem de yeni bir döneme kapı ve sayfa açtı.

Apocu Hareket’e katılmasına Sömürgeci Türk Devletinin 12 Eylül 1980 Askeri Darbesi sonrası cezaevlerinde ve mahkemelerdeki akıl almaz hukuksuzluklarının, haksızlıklarının, cezaevlerindeki işkencelerin sebep olduğunu daha sonra yaptığım görüşmelerimizde de ifade etti.

PKK adına Avrupa ve İskandinavya’da sorumluluk yüklendi. O zaman ben de İsveç’te kalıyordum. O sorumlu olduğu dönemde, PKK’nın birçok suçuna ortak oldu, PKK’nın yaptığı kötülüklere ses çıkarmadı. Bu nedenle benim eleştirilerime de muhatap oldu.

Ama yolun ve günün sonunda PKK’nın, Kürdlere, kendi bünyesinde Kürd vatanseverlerine yaptığı kötülüklere isyan ederek, Öcalan’ın faşizan otoriter yapısına karşı tutum aldı.

PKK’ya karşı geliştirilen muhalefet saflarına katıldı.

Hüseyin YILDIRIM’ın ayrılışına PKK’nın sesiz kalması, eşyanın tabiatına aykırıydı.

Onun hakkında da ölüm fermanını verdiler. Bu ölüm fermanını Hollanda’da hayata geçirdiler.

O yaralı olarak ölümden kurtuldu.

Ne yazık ki hayata veda ettiği güne kadar, PKK’nın şiddet ve ölüm tehdidi altında yaşadı.

Bilindiği gibi bir zamanlar Kürdistan ve Türkiye’yi ziyaret etmek için gelmeye karar verdi.

Bu gelişi, PKK’nın eski sorumlularından biri olmasına rağmen, PKK’ya olan muhalefetinden dolayı gelişi Türk basınında önemli yankı buldu.

O daha gelmeden önce, birçok gazeteci benimle yaptıkları görüşmede, kendisiyle röportaj yapmak istediklerini ifade ettiler. Ben de bu talepleri, Hüseyin YILDIRIM’a ilettim.

Bu talepleri karşılayacağını söyledi.

Hüseyin YILDIRIM, Türkiye’ye geldiği zaman kendisine telefon eden gazetecilerin hiçbirine cevap vermedi.

Gazeteciler bu durumu bana da ilettiler.

Ben tekrardan yaptığım görüşmede gazetecilerin talebini ilettim.

Bir dönem sonra, Türk Basınına konuşmayacağını saptadım.

Ben de gazetecilere, “bu onun iradi bir kararıdır. Söylenecek bir şey yok” dedim.

O Dersim’e gelip ailesi ve dostlarıyla görüştükten sonra, Diyarbakır’a Kız Kardeşleriyle birlikte geldi. Benimle de görüşmek istediğini söyledi. Ben de Onun talebini memnuniyetle karşıladım

Kendisiyle yaptığım görüşmede, gelişi ve görüşmeleriyle ilgili belli bir sohbetten sonra, gazetecilerin telefonlarına neden cevap vermediğini sordum.

Bana verdiği cevap, ”Ben Türkiye’ye ve Kürdistan’a geldikten sonra PKK’ya muhalefet etmemeye, ailemden dolayı karar verdim” dedi.

O tarihten sonra da, PKK konusunda sessizliğe boğuldu.

PKK’ya muhalefet yapmamasıyla ilgili sunduğu gerekçe benim için ikna edici olmadı.

Siz ne dersiniz?

Tatvan,