İSKAN TOLUN / Köln.

Son Makaleler:

Bu Genç Yaşamalı!..

Sabahın ilk saatlerinde Google’den gazeteleri takip ediyorum hep. Ama bugün akşama doğru tekrar bakmak durumunda kaldım ve Naser Bekirzade’nin haberini, özellikle de mektubunu okuyunca içim cız etti. Kaleme aldığı duygulu bir mektupla dünya kamuoyuna, İnsan hakları kuruluşlarına, özellikle de Uluslararası Af Örgütü’ne sesleniyordu bir genç adam. Evlenecek, çoluk çocuğa karışacak ütopyasında iken, idam tehdidi altındadır şimdi.

“İsrail adına casusluk” iddiasıyla idam cezasına çarptırılmıştı ve cezası daha önce iki kez Yüksek Mahkeme tarafından delil yetersizliğinden dolayı bozulmuştu. Lâkin, 25 Nisan Cumartesi günü Urmîye Merkez Kapalı Cezaevi infaz bürosuna çağrılmış ve Yüksek Mahkeme’nin idam kararını onadığı kendisine resmî olarak tebliğ edilmiştir. Naser Bekirzade’nin bu karara itiraz etmesinin ardından, söz konusu yetkililer tarafından hakarete uğramış ve acımasızca işkenceye maruz kalmıştır.

Hâl böyle iken ailesi de, dünya kamuoyuna duyarlılık çağrısında bulundu:

Bu haksız karara tepki gösteren Bakirzade’nin annesi ile babası, ölüm cezasının infazının durdurulması talebinde bulundular. Aile, “Naser hiçbir suç işlemedi. Oğlumuz bir şey yapmış olsaydı, neden cezası iki kez bozuldu?” sözleriyle tepki göstererek kamuoyuna duyarlılık çağrısında bulundu.

Nasır Bekirzade, idam kararının tebliğ edilmesinin ardından, işkence altından çıkar çıkmaz dünya kamuoyuna ve insan hakları kuruluşlarına hitaben açık bir mektupla, uluslararası destek talebinde bulunduğunu yukarıda belirtmiştim. İşte yürek burkan mektubu:

“Sevgili halkım ve onurlu Kürt kardeşlerim,

Ben Naser Bekirzade’yim. Sesimi Urmîye Merkez Cezaevi’nden duyuyorsunuz. Belki de bu benim son sesim olacak. Molla Mansur’un oğluyum, 26 yaşındayım ve benden küçük iki kız kardeşim var. 23 yaşındayken, hayatın en güzel döneminde, umutlarımın zirvesindeyken tutuklandım.

Ailem, özellikle anne ve babam, tutuklandığım günden bu yana her gün ölüp yeniden dirildiler. Ayrılığın acısı onları yıprattı; genç yaşta yaşlandılar. Bir zamanlar mutluydular ve tek oğullarını damatlık içinde görmeyi hayal ediyorlardı. Tutuklanmadan birkaç gün önce kız istemeye gidecektik. Şimdi ise 4 yıldır o kız beni bekliyor. Az önce idam kararımın onandığını öğrendim; ona nasıl telefon açıp bunu söyleyeceğimi bile bilmiyorum.

Okulu bitirdikten sonra, hem kendi isteğimle hem de babamın yönlendirmesiyle Pîranşar’deki Selahaddin Eyyubi Dinî İlimler Medresesi’nde eğitim almaya başladım. İki yıl sonra, ailemin durumunu düşünerek babama destek olmak için Urmîye’de bir cep telefonu dükkânı açtım.

2 Ocak 2024’te tutuklandım ve 3 ay boyunca Devrim Muhafızları istihbaratında hücrede tutulup ağır psikolojik işkencelere maruz kaldım. Urmîye Devrim Mahkemesi’nin 1. şubesi, 2024 yazındaki iki duruşmanın ardından, yeterli delil ve belge sunmadan aynı yılın sonbaharında idam cezası verdi.

Bu karar, Nisan 2025’te Yüksek Mahkeme’nin 39. şubesi tarafından delil yetersizliği nedeniyle bozuldu. Dosya yeniden yargılama için Urmîye Devrim Mahkemesi’nin 2. şubesine gönderildi; ancak aynı mahkeme, 12 günlük savaşın gölgesinde tekrar idam kararı verdi. Bu karar da 2025 sonbaharında yine bozuldu ve benim masumiyetim teyit edildi.

Buna rağmen dosya üçüncü kez aynı mahkemeye gönderildi ve ne yazık ki Ocak 2026’da, önceki kararın kopyası olan bir metinle üçüncü kez idam cezası verildi. Bu karar bugün sabah saatlerinde, ülkenin savaş koşulları altında, Yüksek Mahkeme’nin 39. şubesi tarafından onandı.

İdam cezasını duymak çoğu insan için anlaşılması zor bir şey olabilir. Ama bu öyle bir cezadır ki hiçbir insan bunu kaldıramaz. İdam kararı beni parçaladı. Her an kendi ölümümü görüyorum ve ailem de bu yükün altında eziliyor. Bu mektubu görmezden gelmeyin; bugün sıra bende, yarın başka birinde olabilir.

Tüm halkımdan, dünyadaki tüm onurlu Kürtlerden ve eğitim aldığım din âlimlerinden ricam, sesimi duyurmalarıdır. Sesimi insan hakları kuruluşlarına – özellikle Uluslararası Af Örgütü’ne- ve tüm dünyaya ulaştırın.

Urmîye, İran’ın geri kalanından farklıdır. Bunu kalpten söylüyorum: İlk ‘suçum’ Kürt olmamdı, ikincisi ise Sünni olmam. Bana yardım edin. Ben ne ilk ne de sonum.

Naser Bekirzade

25 Nisan 2026

Urmîye Merkez Cezaevi”

Kaynak: MA

Bu Genç yaşamalı!.. Bu delikanlı suçsuzdur ve idam tehdidi altındadır, her an binlerce insan gibi darağacında sallanabilir. Buna karşı acil bir önlem alınmalıdır.

Naser Bekirzade’ye özgür yarınlar dilerken, ilgili mercilerin, söz konusu kurum ve kuruluşların harekete geçeceklerine, devletin faili olduğu bu cinayete dur diyeceklerine bütün kalbimle inanıyorum. Bu delikanlının yaşaması için çaba sarf eden, duyarlı olan herkese, her kurum ve kuruluşa üstün başarılar diliyorum!..